Turizm, Didim’in ekonomik yapısını dönüştürmekle kalmamış; aynı zamanda kentsel mekânın yeniden yapılanmasına,
sosyal gruplar arasında mekânsal temelli ayrışmalara ve yerel halkın yaşam deneyimlerinde köklü değişimlere yol açmıştır. Bu
çalışma, Türkiye’nin Ege Bölgesi’nde yer alan önemli bir turizm merkezi olan Didim’de, turizmin mekânsal yapı üzerindeki
etkilerini ve buna bağlı olarak gelişen sosyal ayrışma dinamiklerini incelemeyi amaçlamaktadır.
Araştırma kapsamında literatür taraması, gözlem, yerel raporlar ve yerel halkın deneyimlerine ilişkin elde edilen bilgiler
birlikte değerlendirilmiştir.
Elde edilen bilgiler, turizm odaklı dönüşümün, yüksek gelir grupları ile yabancı yerleşimcilerin kıyı bölgelerinde
yoğunlaştığı, yerli ve dar gelirli kesimlerin ise kentin iç ve çeper alanlarına itildiği bir mekânsal ayrışma doğurduğunu
göstermektedir. Bu ayrışma sadece fiziksel bir bölünme değil; aynı zamanda ekonomik fırsatlara erişimde eşitsizlik, kültürel
yabancılaşma ve sosyal dışlanma biçiminde de kendini göstermektedir.
Yerel halkın geleneksel geçim kaynaklarından uzaklaşarak turizm sektöründe güvencesiz işlere yönelmek zorunda
kalması, yaşam maliyetlerinin artması ve kamusal alanların ticarileşmesi, aidiyet duygusunu zayıflatmakta ve toplumsal bütünlüğü
tehdit ettiği ortaya konmuştur.